Op 16 november zijn Jan is de Man en Leonie van Bruggen onze gasten. Een avond over niet zeuren maar kleuren en over een stad waar iedereen zich welkom voelt. Je kunt binnenkort je tickets reserveren!

Tijdens deze editie van Zin in de Stad gingen Paulien Hendrikse en Babah Tarawally in gesprek over wat hun leven zin geeft. Paulien vertelde over buurtcafé Vonk. Een plek waar verschillende mensen elkaar ontmoeten, samen eten en écht aandacht voor elkaar hebben. Want juist in onze drukke stad hebben we plekken nodig waar we even kunnen stoppen en elkaar leren kennen.

Babah vertelde onder andere over Ubuntu: ik ben omdat wij zijn. We hebben elkaar nodig, ook als we denken dat we alles zelf wel kunnen. Geven hoort daarbij, maar ontvangen net zo goed. Ook zijn dagelijkse rituelen helpen: wandelen, muziek luisteren en bewust tijd nemen om tot rust te komen.

Zingeving hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn. Het zit in iemand groeten, iets delen, samen aan tafel gaan of eindelijk werk maken van een idee. In de woorden van het slotgedicht van Esmee: soms zijn we even geen losse mensen, maar vormen we samen een ‘wij’.

Er is iets dat gloeien mag

en het heet sociale cohesie (met een mooi woord)

maar zullen we het vonkjes noemen?

misschien dat ze nog naflikkeren van de oerknal

maar misschien geloof je daar niet in

misschien geloof je in iets anders,

in de islam

of ubuntu (behalve als iemand je plek in de bagels&beans heeft ingepikt)

in het animisme

of misschien ben je nog niet klaar met kerkshoppen

maar stel dat een vonkje datgene is wat klein is en mooi en warm

een matcha latte die op een cafétafeltje wordt gezet

maar dan eens

naast een pakje zware van nelle,

en die weer naast een glas water vol zorgen

het is glimmen van de vaseline

het is een olijf die van de zijkant van een buurtbordje op een ander buurtbordje - lust jij die? - wordt geschoven

het is trots zijn op je vier maanden Utrecht

ook dat is een vonkje

het is dromen in de taal van je geliefden

en spreken in de woorden van je oma (dat mooie witte gewaad heeft ze weggegeven maar alles gaf ze ervoor terug)

het is een hond die een fotolijstje én een mensennaam verdiend,

die nog net geen mensengesprekje met je kan hebben,

maar die aan voorbijgangers snuffelt zodat zij dat kunnen doen

het is een eerste stap naar een nieuw café in Leidsche Rijn

het is iemand laten voetballen met je linkerschoen

het is het moment dat je niet iets dóét vóór een ander

maar iets bént mét een ander

bijvoorbeeld een groep in een blauwe zaal

die samen naar het plafond kijkt

en denkt

verhip

hoe geven ze die planten water?

en het is applaus,

sowieso is het applaus,

dat zijn heel veel vonkjes achter elkaar,

en het is een gedeelde lach

want iedereen hóúdt ervan om te slapen

en toch komen we ons bed uit,

om te werken,

maar toch: met werk zijn we al klaar,

het is nu 10 voor half 10 en dat had al bedtijd kunnen zijn,

en we zijn nog op

want we geloven ergens in,

in vonkjes of in zin,

gemeenschap- of anderszins,

in ontvangen maar vooral in geven,

in dat de dom uit piepkleine steentjes bestaat,

en een avond uit mensen,

die zelfs na wat-bedtijd-had-kunnen zijn,

eventjes

een wij vormen.

.

Met Vonk bouwt ze aan een plek waar eten, ontmoeten en omzien naar elkaar vanzelfsprekend samenkomen. Geen aparte plek voor mensen die behoefte hebben aan contact, maar één fijn buurtcafé waar iedereen door elkaar komt.

Tijdens Zin in de Stad vertelt Paulien wat haar drijft, waarom ontmoeting volgens haar zo belangrijk is en hoe je van een horecaplek ook echt een plek voor de buurt maakt.

Maandag 14 september in de Winkel van Sinkel. Reserveer gratis tickets

Babah Tarawally is schrijver, journalist en spreker. Hij vluchtte in de jaren negentig voor de burgeroorlog in Sierra Leone en woonde daarna jarenlang in Nederlandse asielzoekerscentra. In zijn boeken en columns voor Trouw schrijft hij over identiteit, migratie, ergens bij horen en menselijkheid. Geïnspireerd door de Afrikaanse Ubuntu-filosofie – ‘ik ben omdat wij zijn’ – onderzoekt hij hoe verhalen mensen dichter bij elkaar kunnen brengen.

Tijdens deze avond interviewt acteur en presentator Tim Schouten deze twee mooie Utrechtse gasten. Wat drijft en inspireert hen? Waar komen ze hun bed voor uit?

Reserveer je kaartjes via de link!

Welke Utrechters hebben we al als gast gehad?

• Burgemeester Sharon Dijksma

• Interventiemedewerker Teun van de Heijden

• Muzikant Aafke Romeijn

• Basisschool lerares Floor Broekhuysen

• Presentator Joris Linssen

• Uitvaartondernemer Annemieke Zwanenburg

• Cultureel Ondernemer Natalja MacNack

• Filmmaker en sociaal ondernemer Ilia ten Böhmer

• Muzikant en filmrecensent Rick de Gier

• Persoonlijk begeleider bij het Leger des Heils Anne Verhoef

Bij Zin in de Stad hoor je hoe andere Utrechters die vragen beantwoorden. Bekend of onbekend, jong of oud. Verhalen uit de Domstad, over wat mensen drijft en richting geeft. Eerlijke en leuke gesprekken over keuzes, twijfel en wat ertoe doet in het dagelijks leven. Je luistert, vraagt mee en hoort altijd iets iets wat blijft hangen. Maandagavond in de Winkel van Sinkel. Met na afloop alle ruimte voor een borrel en goede gesprekken. Voor iedereen die nieuwsgierig is naar wat mensen drijft en naar zijn eigen bron en antwoorden.

De uitspraken die blijven hangen:

Een paar gedachten die bleven hangen na een mooie avond Zin in de Stad:

• Van Teun: Het hoeft niet groots en meeslepend. Met een kop koffie kun je al een beetje licht zijn voor iemand die veel donker met zich meedraagt.

• Van Sharon Dijksma: Word niet cynisch. Blijf niet hangen in het donker, maar ga steeds weer op zoek naar het licht.

• Begin bij de vraag: hoe kan het wél? Niet alles is meteen op te lossen, maar er is bijna altijd iets wat je kunt doen.

• Laat de redelijke stem wat harder horen. Zeker in een tijd waarin de uitersten vaak de meeste aandacht krijgen.

• Je hoeft niet alles te weten. Maar weet je iets? Verklap het. Zoals Kyra Antoni het in haar gedicht van de avond verwoordde.

• Er zit iets moois in niet weten en toch hopen. Samen zoeken naar dat lichtknopje is soms al genoeg.

• We zijn gewoon met z’n allen. Laten we het ook samen doen.

• Een vreemde wordt al snel minder vreemd als je jezelf even voorstelt.

• En soms moet je gewoon vragen: “Wil je suiker bij de koffie?” Misschien zit verandering wel vaker in zulke kleine momenten.

Reserveer nu je plek